Nuk ka pasur asnjëherë dyshim se shpallja “non grata” e ish-kryeministrit Sali Berisha nga Departamenti Amerikan i Shtetit nuk ishte rezultat i ndonjë lobimi, dhe për pasojë nuk mund të zhbëhej as përmes një lobimi të mëvonshëm – sado i kushtueshëm të ishte.
Megjithatë, përpara zgjedhjeve të 11 majit u zhvillua një operacion i mirëorkestruar PR, me qëllim krijimin e perceptimit se sanksionet ndaj Berishës ishin zbutur ose se “non grata” ishte zhbërë. Ky iluzion u përhap përmes mediave të kontrolluara, deklaratave publike dhe insinuatave të qëllimshme, për të ushqyer idenë se ai tashmë mund të udhëtonte në SHBA.
6 milionë dollarë për një narrativë të rreme
U bë publike shuma prej 6 milionë dollarësh e shpenzuar për lobim, e cila – pavarësisht pretendimeve për “përmirësim të marrëdhënieve me SHBA-të” – kishte si objektiv të qartë përpjekjen për të hequr sanksionin personal ndaj Berishës. Ende nuk është konfirmuar nëse kjo shumë është deklaruar ligjërisht në Komisionin Qendror të Zgjedhjeve.
Dokumentet e publikuara në media treguan qartë se qëllimi i vetëm i këtij lobimi ishte rrëzimi i statusit “non grata” për Berishën. Madje, kompania lobuese e kontraktuar argumentonte para autoriteteve amerikane se Berisha “nuk është më pjesë e politikës aktive” – një pretendim që bie ndesh me realitetin e dukshëm dhe të dokumentuar.
As votuesit, as SHBA-të nuk u mashtruan
Pavarësisht përpjekjeve të shumta për të ndërtuar një realitet alternativ, as publiku shqiptar dhe as aleati strategjik amerikan nuk u bindën. Votuesit nuk e shpërblyen me votë në zgjedhjet e 11 majit, ndërsa SHBA mbeti e palëkundur në qëndrimin e saj ndaj Berishës.
E vërteta që nuk blihet me para
Fundi i kësaj përpjekjeje është i qartë: as 6 milionë dollarë nuk mjaftuan për të ndryshuar të vërtetën. Dhe kjo nuk ka të bëjë me shumën – sepse edhe nëse do të ishin 16 milionë, rezultati nuk do të ndryshonte. Statusi “non grata” mbetet në fuqi, dhe Berisha mbetet subjekt i sanksioneve amerikane për korrupsion madhor dhe minimin e demokracisë.
Be First to Comment